Το πρόβλημα της κοινωνικής λειτουργίας της θεατρικής τέχνης δεν είναι απλό. Οι κοινωνιολόγοι και οι ανθρωπολόγοι δυσκολεύονται να αποσαφηνίσουν τα κίνητρα της ανάγκης του ανθρώπου για το θέατρο .
Αναφέρονται διαδοχικά- ή ταυτόχρονα –στη μιμητική επιθυμία ,την κλίση για παιγνίδι [...]
Ερασιτέχνης είναι ο εραστής της τέχνης. Πολλοί ξεκινούν το ερασιτεχνικό θέατρο σαν μια περίοδο δοκιμής, δοκιμαστικό στάδιο για να πάρουν «το βάπτισμα του πυρός της σκηνής» ως προθάλαμο επαγγελματισμού, ξεκινώντας από χόμπι, για να εξετάσουν τα όρια, τις δυνατότητες, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, αλλά και «τρέλα», ώστε [...]
Έκφραση του άγραφου, ηθικού νόμου και σύμβολο αντίστασης κατά της αρχής η Αντιγόνη έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στον 20ο αιώνα, εποχή των δικτατοριών. Κόρη και αδελφή του Οιδίποδα, αρχικά ήρθε στο προσκήνιο πρωτίστως χάρη στον Σοφοκλή, εκφράζοντας την πολιτική συνείδηση της ευνομούμενης [...]
Θεατρικός συγγραφέας του 17ου αιώνα, παράλληλα, έπαιζε στο θέατρο και διεύθυνε το θέατρο του βασιλιά. Ο θάνατος τον βρήκε στο απόγειο της καριέρας του στο Παρίσι, η οποία κράτησε μόνο δώδεκα χρόνια. Κατάφερε, ωστόσο, να σημαδέψει τον αιώνα του, δημιουργώντας μια νέα θεώρηση της [...]
Υπάρχουν διάφοροι μύθοι σχετικά με τη γέννηση και τη ζωή του Διονύσου. Η επικρατέστερη είναι αυτή που αναφέρει μητέρα του την Σεμέλη, κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμο και πατέρα του τον Δία.
Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Διόνυσος μεγάλωσε δοκίμασε τους [...]
Η πιραντελλική σκέψη θέλησε να βοηθήσει τον άνθρωπο να γνωρίσει τη ζώη, τον εαυτό του και τους άλλους. Ο καθένας μας έχει πλήθος πρόσωπα, ανάλογα με το πως τον βλέπουν οι άλλοι, αλλά και με το πως βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του. Το [...]
Η πιραντελλική σκέψη θέλησε να βοηθήσει τον άνθρωπο να γνωρίσει τη ζώη, τον εαυτό του και τους άλλους. Ο καθένας μας έχει πλήθος πρόσωπα, ανάλογα με το πως τον βλέπουν οι άλλοι, αλλά και με το πως βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του. Το [...]
Ο Ίψεν καλλιέργησε το ρεαλιστικό θέατρο δίνοντας του ποίηση και δύναμη. Έργα του όπως η «Έντα Γκάμπλερ» (1890), ο «Αρχιμάστορας Σόλνες» (1892), οι «Βρικόλακες» (1885), το «Κουκλόσπιτο» (1879), η «Αγριόπαπια», ο «Πεερ Γκυντ», η «Κυρά της Θάλασσας», «Τζων Γαβριήλ Μπόργκμαν», «Ο Μικρός Εγιολφ» κ.α. παίζονται μέχρι [...]
Οι θίασοι ήταν πλανόδιοι και έκαναν τις παραστάσεις σε ένα πατάρι, που το έστηναν στις πλατείες των χωριών ή στις αυλές των αρχοντικών. Το μόνο σκηνικό τους ήταν μια ζωγραφιστή κουρτίνα. Αρχικά ο θίασος ήταν εξαμελής: οι δύο ερωτευμένοι, ο γεροπατέρας, ο γιατρός, και [...]
Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, «ο γιος του μπαλωματή», γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Οντένσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του εγγράμματος με τον καιρό ξέπεσε και δούλευε παπουτσής, για να ζήσει την οικογένειά του. Η μητέρα του περιγράφεται ως αμόρφωτη και προληπτική.
[...]
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
- ΝΙΚΟΣ ΔΡΟΣΑΚΗΣ
(30) - ΣΟΦΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
(14) - ΚΑΤΕΡΙΝΑ
(4) - ΦΟΙΝΙΚΑΣ
(4) - Tabula Rasa
(3) - ΕΥΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
(3) - ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΛΛΙΟΣ
(3) - ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ
(1) - ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ
(1) - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΒΑΤΣΗΣ
(1) - ΗΛΕΚΤΡΑ ΛΗΔΑ ΚΟΥΤΡΑ
(1)
- ΝΙΚΟΣ ΔΡΟΣΑΚΗΣ
ΛΟΓΙΑ
Η πράξη της δημιουργίας είναι πρώτα μία πράξη καταστροφής
— Πάμπλο ΠικάσσοΝέα


